Home

En daar zit ik dan. Laptop op schoot en mijn laatste berichtje typen.

Ik ben thuis.

Rechts rijden. De tuinen die zo mooi en netjes zijn. De mensen die haasten. De zomer begint. De dag is langer. De emails die je moet beantwoorden. De foto's waar je naar blijft kijken. Keuze's die je moet maken. Je gedachtes die nog in Afrika zitten. Het lekkere eten in Nederland. Het geirriteer rond de vuvuzella's. Fijne mensen die je bellen. Fijne mensen die je ziet. De weegschaal die je in je ooghoeken ziet staan. De mode. De douche met een fijne straal. Een wasmachine. De winkels. De herinnering.


Ik ben thuis. Mijn gedachtes moeten nu alleen nog thuis komen.

En daar ben ik weer. Jolien en ik kregen het in onze kop om te gaan skydiven. Ik had nog geld gekregen om iets leuks te doen dus bij deze; bedankt Eva, Bart, Nienke, Bram, Linda en Arjen voor jullie toffe cadeautje ;-). De sprong was super tof. Vond het wel heel eng toen ik op 10.000ft mijn benen uit het vliegtuig moest gooien. Eenmaal in de lucht was alle angst weg. Jolien sprong na mij uit het vliegtuig maar was eerder beneden. 
Haar landing was geloof ik niet zo'n succes voor haar knie. Behalve mijn hand landde ik precies goed, boven op mijn instructeur :)

Het volgende avontuur was in Oudtshoorn. We gingen een adventure tour door de Cango Caves doen. Je moest jezelf echt omhoog duwen, liggen vooruit bewegen en overal doorheen kruipen. Een jongen van onze groep had nog een gat in zijn hoofd opgelopen, gelukkig hadden wij alleen meerder knieen en wat spierpijn opgelopen. 

Ah, eindelijk even tijd om wat op mijn weblog te schrijven. 
Ondertussen natuurlijk veel gedaan. Trip naar Lesotho gedaan. Deze trip bestond eigenlijk vooral uit wachten, lachen, zitten en kijken. Het geluk was niet aan onze zijde en we zijn zelfs nog door een schoonmaakster opgesloten in onze kamer. Maar al met al hou ik wel heel erg van Lesotho. De mensen, de huizen, de rust en de totale sfeer is zo heerlijk. Net alsof je terug in de tijd gaat.

Met onze auto rijden we nu langs de kust waar je vooral veel zee ziet :)
Vandaag aangekomen in Jeffrey's bay. Iedereen vertelde ons dat je hier heel goed kan winkelen, maar dat viel dus mooi tegen. Alleen maar bekende merken, maar niet echt leuke kleren. Nog even een strandwandeling gemaakt.

Donderdag avond was onze afscheidsavond. We hadden een goochelaar ingehuurd en de Warrior Knights. Dit is een breakdance (schrijf ik dit goed?) groep waar de kinderen helemaal fan van zijn.

Toen ze binnenkwamen waren de kinderen, vooral de oudere meiden en jongens helemaal gek aan het worden. Schreeuwen, klappen, opstaan, gillen. Het was een succes dus.

Gisteren met Jolien naar Agape geweest om afscheid te nemen en de kleren van Jo af te geven. Vooral de bikini's en bh's waren in trek :)
En nu loopt er ook een jongen rond met een Clueless t-shirt. Het afscheid was moeilijker dan verwacht. Toen we weg reden zag ik Mini staan met zijn snotneus en hij riep: Bye bye Floor.

Vandaag laatste dagje in het huis, we gaan namelijk zo richting Drakensberg rijden. We hebben een leuke auto een KIA nog wat..
Wel gek om aan de andere kant te rijden, dat is toch wel eventjes wennen.

Laatste weekje. Jolien komt vrijdag aan!

Vorige week belde Pamela mij 's ochtends (09:00) met de vraag of ik met Thombechle naar het ziekenhuis wilde gaan. Ze was namelijk uit de bus gevallen op haar elleboog. Nou, natuurlijk wilde ik wel met haar mee. Eerst werden we afgezet in een kliniek. Zo'n 50 wachtende voor ons. Toen we eindelijk aan de beurt waren stuurden ze ons door naar de dokter voor de foto's. Daar moesten we weer opnieuw wachten. En voor de uitslag moesten we weer naar iemand anders, zo word je dus telkens ergens anders heen gestuurd en sta je continu in de rij te wachten.
Na ongeveer 3 uur daar geweest te zijn vertelde ze dat haar elleboog was gebroken. Heel fijn dat we dat iniedergeval wisten maar we moesten naar een ander ziekenhuis om het te fixen.

Weer even snel een verhaaltje.

Vrijdag was de chauffeur er niet want hij heeft een hartziekte en moet 1x per maand naar het ziekenhuis. We hebben een taxi gebeld om ons heen te brengen, terug hebben we gelopen. Helaas kon Philani dus ook niet naar fysiotherapie omdat de (ingehuurde-voor-1-dag) chauffeur niet op kwam dagen.

Op zondag heb ik de jongens meegenomen naar een voetbalwedstrijd. Het was de Pirates (Johannesburg) tegen the Sundown (Pretoria). Weer was ik het enige blanke meisje in het hele stadion en kreeg ik alle aandacht. Pff..
De kinderen genoten, ook al hadden 'we' verloren. Het was super leuk om mee te maken. We zijn naar het oude stadion geweest omdat in het nieuwe, het gras moet groeien voor het WK. Wat wel heel leuk is, dat alle supporters gemixt zitten, er zijn hier dus geen aparte vakken voor de teams.

Helaas kon ik niet in Nederland koniginnendag vieren dus zijn we hier maar gaan feesten. Pamela nam ons mee naar een groot chique feest. Het feest was een soort 'thanksgiving'. Deze familie viert namelijk elk jaar feest om hun familie te eren en te bedanken. Het was een enorme grote mooie tent met alleen maar donkere mensen. Toen we binnen kwamen keek iedereen ons aan. Er waren heel veel toespraken (in Zulu) en er werd natuurlijk gezongen.
Heel erg leuk om mee te maken, maar al met al een redelijk stijf feest.

Pamela vertelde dat we nog naar een ander feest gingen. Toen we daar aankwamen was het meteen duidelijk, we waren in een achterwijk waar alleen maar donkere mensen leven.
Ik stapte uit de auto, en alle kinderen van de straat kwamen op me af en gingen me bekijken en voelen. Ze wilden aan mijn haar zitten en vonden de tattoo heel erg gek. Ze probeerden het uit te wissen maar dat lukte natuurlijk niet :)

Vorige week zaterdag waren mijn lieve huisgenootjes opeens weg. Ik zat alleen in het grote huis. Gelukkig zit er in de 'stad' een videotheek waar ik lekker grey's anatomy heb gehuurd. Bij het zwembad gelegen en niet erg veel gedaan.

Maandag ben ik alleen naar Agape gegaan. De andere nieuwe vrijwilligers zouden 's avonds aankomen. 'S ochtends heb ik gezwommen met de kinderen tot 12 jaar, en 's middags van 13 tot ouder. Gelukkig ging alles goed en is er niemand verdronken :)

Maandag avond naar het vliegveld gegaan. En daar kwamen ze dan, twee oudere vrouwen van rond de 60. Het ene Nederlandse meisje had haar vlucht gemist en moest een nacht op Johannesburg blijven. Heel erg wennen voor mij, maar het is ook wel even leuk om dit mee te maken.

Zo, ik zit al bijna op de helft. Gaat snel zeg.

Gisteren hadden we talentenjacht. Oh, het was zo leuk!
Veel kinderen gingen dansen en zingen. Sommige deden
een toneelstukje. Een was heel leerzaam en ging over drugs. 
 Ook hebben we vier verjaardagen geviert.
Wij kopen elke maand voor de kinderen die die maand jarig zijn
een paar cadeautjes. Meestal willen ze kleren, en dit keer dus ook.
Wel grappig want Pamela was de lijst kwijt van de kinderen en dus hebben
we twee verjaardagen geviert die deze maand niet eens jarig waren. Maarja, we hadden al cadeautjes gekocht dus het moest dan maar zo.
(Veel kinderen weten zelf ook niet echt hoe oud ze zijn omdat gewoon alle papieren van ze weg zijn)

Wel grappig trouwens, de bbc kwam filmen voor een documentaire. En Zodwa, de vrouw die alles heeft opgericht was er ook nog! Super leuk, want ze is heel erg ziek, dus het was een verrassing dat ze kwam.

Lekker weekend. Eventjes helemaal niks aan mijn hoofd.

Deze week was erg druk, op woensdag avond zijn we bij de kinderen
van Agape blijven slapen. Ik sliep bij twee meiden op een kamer.

Om 16:00 komen ze terug van school, dan krijgen ze een boterham met pindakaas (af en toe ook jam). Normaal is het zo dat we van 16:00 tot 17:00 huiswerk doen. We zitten dan in de grote hal, waar het heel rumoerig is en we helpen ze met het huiswerk. Vaak snap ik er zelf geen ene bal van dus ik help de kleintjes maar :-)

Om kwart voor zeven krijgen ze eten, maar voordat ze gaan eten gaan ze bidden. Alle kinderen zijn namelijk erg gelovig en willen ook dat je mee bidt, als je je ogen open houdt worden ze zelfs een beetje boos.

Pf, het uploaden duurt echt heel lang.

Dit weekend naar Durban geweest. Veel markten gezien. Op de markten verkochten ze ook schapenhoofden (gewoon met het haar er nog op) Maar daar heb ik maar geen foto's van gemaakt. Op de boulevard gegeten met het mooie uitzicht van de zee.

Op elke hoek staat wel een straatkindje te bedelen, vooral bij stoplichten. Ook komen ze met vuilniszakken langs zodat de bestuurders hun afval erin kunnen doen. Ik geloof dat ze voor een volle vuilniszak weer geld krijgen.

Verder een heel leuk weekend gehad samen met de andere meiden van Agape. We zijn lekker uitgeweest daar en hebben weer nieuwe mensen leren kennen van andere projecten.

Durban is een leuke stad, maar niet heel erg geweldig. Veel criminaliteit en  je kon dus bijna nergens te voet heen. Al met al wel een gezellig weekend.

Deze week weer allemaal leuke dingen gedaan. Vandaag is namelijk het einde van de vakantie voor de kinderen. Ze hebben het weekend nog, maar dan zijn wij altijd vrij.

Woensdag hadden we vrijwilligersdag. We gingen met zijn alle naar de projecten van Be More kijken. Umbtombo is een erg mooi project. Ze hebben een gebouw midden in de stad van Durban. Daar komen alle straatkinderen aanlopen. Meestal slapen ze daar overdags omdat ze 's nachts op de vlucht zijn voor de metro police. Helaas mogen ze van de regering 's nachts niet open dus de deuren van Umbtombo gaan om 21:00 dicht en de kinderen worden dan de straat op gezet. De metro police slaat ze in elkaar en dropt ze dan 40km verderop in de hoop dat ze niet terug komen. Umbtombo heeft ook een ambulance die 's nachts rond rijdt. De mensen die 's nachts rondrijden helpen de ergste gevallen.
 

Op vrijdag kwam ik rond een uur of één ’s middags aan. De reis was erg vermoeiend en spannend. Je gaat je dan allemaal dingen voorstellen over hoe het wordt en hoe het eruit ziet.
Toen ik in Durban aan kwam was er gelukkig meteen iemand met het bordje van Be-More. Tamara stond me op te wachten samen met Floor (een vrijwilliger die hier al sinds januari zit) en Marcella (een vrijwilliger die ook net aankwam) Ik kreeg een simkaart van Tamara en nog wat informatie over Agape.
Helaas moesten we tot half 5 wachten want de andere vrijwilligers hadden hun vlucht gemist. Onze chauffeur, Lionel, heeft al die tijd in de zon buiten moeten wachten.
Lionel is nog niet zo heel lang chauffeur voor Agape dus hij controleert ons een beetje. Hij brengt ook de kinderen naar school, ons naar huis en naar Agape.
We hebben die avond pizza gegeten, heerlijk.. (afvallen, helaas, het eten is hier prima ;-))
 

Nog één nachtje slapen, woehoe!

Er ligt vanalles op mijn bed, mijn kleren zitten in de was,
M'n mp3 speler wordt opgeladen, de bikini uit de kast getrokken,
het gekregen sminck boek kijk ik nog even goed door.
Heb ik eigenlijk wel alles?

Na het feestje van gisteravond weet ik niet meer zo zeker of ik alle
spullen nog in die tas kan krijgen...

Bedankt voor de leuke cadeautjes, de lieve woorden en vooral de lekkere knuffels die ik van jullie heb gekregen! (en het spandoek natuurlijk :D)

In het vliegtuig ga ik lekker puzzelen, lezen en me  zenuwachtig maken. Whieee..

Ik zeg ADIOS!

Op het Almende College locatie Wesenthorst wordt elk jaar een derdewereldmarkt gehouden ten bate van goede doelen. O.a. de moeder Theresa stichting en de door de school geadopteerde PLAN-kinderen.

Dit jaar hebben ze mij ook gesponsord met het geweldige bedrag van 1500 euro!

Op de foto's zie je de kerstviering die op 17 en 18 december werd gehouden. Hier werd de cheque van 1500 euro voor het weeshuis in Agape aan mij overhandigd!

Ik wil de Wesenthorst ontzettend bedanken! Vooral alle leerlingen die zo hun best hebben gedaan met de sponsorloop. Ik ga ervoor zorgen dat het geld zo goed mogelijk wordt besteed.

En natuurlijk wil ik mijn vader ook bedanken voor al het werk dat je eraan hebt gehad. Super!

Liefs, Floor